Pedagożka, filozofka, malarka. Animatorka kultury i sztuki, certyfikowana  arteterapeutka KAJROS. Trenerka  warsztatu umiejętności psychospołecznych i socjoterapii, oligofrenopedagożka. Posiada trzy stopnie hipnozy i hipnoterapii, ukończyła szkolenie w zakresie Hipnoterapii neurodynamicznej. Absolwentka z wyróżnieniem ASP w Łodzi na kierunku Malarstwo i rysunek. Posiada dorobek naukowo- badawczy w zakresie pedagogiki ogólnej, filozofii edukacji, pedagogiki kultury, filozofii kultury, kulturoznawstwa, antropologii filozoficznej, antropologii kulturowej. Doktorat uzyskała w  2002, zaś habilitację w 2009 (nominacja UMK w Toruniu o Nagrodę Prezesa Rady Ministrów za wyróżniającą się habilitację przed 40 r.ż). Autorka 8 książek (3 współautorka), redaktorka 9 publikacji, autorka ponad 50 artykułów naukowych; pomysłodawczyni, inicjatorka, autorka koncepcji merytorycznych i opiekun naukowy wielu inicjatyw naukowych Humistic (UKW), Paideia i Współczesność (UKW), Inkantacje (UP), Laboratorium Naukowe (KPSW), współkoordynatorka Centrum Studiów Zaawansowanych i Badań Naukowych (KPSW), koordynatorka merytoryczna Szkoły Języka Polskiego i Kultury Polskiej Collegium Polonica, koordynatorka sesji Zjazdów Pedagogicznych (z redakcją publikacji), opiekunka łącznie 8 Kół Naukowych, Promotorka 6 doktorantów, recenzentka w przewodach doktorskich i habilitacyjnych. Autorka i opiekun naukowy i merytoryczny projektów edukacyjno-społecznych: Uniwersytety Dzieci (wraz z publikacjami naukowymi zwartymi z udziałem dzieci), Uniwersytet Międzypokoleniowy (KPSW), Akademia Spraw Publicznych Yuvenes Pro Publico Bono (KPSW), Pracownia Mentoringu Rozwojowego (KPSW), Kujawsko-Pomorski Kongres Młodzieży (KPSW), Przedszkolna Akademia Nauki i Zabawy. Autorka grantów naukowych (wewnętrznych oraz centralnych, dawnego KBN), autorka ponad 20 inicjatyw zgłoszonych i przyjętych do realizacji w Strategii Rozwoju Miasta Bydgoszcz Zainteresowania naukowo-badawcze oscylują wokół obszarów filozofii edukacji i kultury, studiów kulturowych, innowacyjnych metod kształcenia, psychoanalizy antropologicznej, metodologii badań humanistycznych i społecznych.


“Zachwyciła podczas wernisażu swoich prac zarówno talentem malarskim, jak i zdolnością do barwnego i przenikliwego opowiadania o sztuce.”Z(namiętne) z(myślenia). Kobietnik i psychoanaliza złota” to wystawa, którą mogliśmy zobaczyć w Centrum Organizacji Pozarządowych przy ul. Gdańskiej w Bydgoszczy. Madonny, kobiety z różnych epok, cykl portretów Tamary Łempiciej, poruszający portret prof. Barbary Skargi – to tylko niektóre obrazy, jakie prof. Jaworska-Witkowska pokazała szerokiej publiczności, aby zwrócić uwagę na wielowymiarowość kobiecej duszy i egzystencji. To z kolei stało się przyczynkiem do rozmów o miejscu kobiety w świecie i jej roli społecznej. – Wystawy nie dało się namalować posłusznie – przekonywała autorka prac. – Ten cały rozcelebrowany Kobietnik, to właściwie uporczywe problematyzowanie pytania: z ilu kobiet składa się kobieta? Ujmować rozumem kobietę można było tylko namiętnie, więc namiętnie z myślenia, wyjmowałam to, co w kobiecie nienasycone, to, co nigdy nie mówi sobie dość. Ciała kobiet mówią więcej i tu uparcie coś w kobiecie chce uchodzić za coś innego niż jest. I coś uparcie chciało ją włożyć w złote ramy”

                                                                                         Tomasz Karpiński